Maria Konopnicka urodziła się 23 maja 1842 roku w Suwałkach. Była wybitną polską poetką, nowelistką, pisarką dla dzieci, a także krytykiem literackim, publicystką i tłumaczką. Dzieciństwo i młodość spędziła w Kaliszu, gdzie uczęszczała do szkoły. W latach 1855–1856 kształciła się na pensji sióstr sakramentek w Warszawie, gdzie poznała późniejszą pisarkę Elizę Orzeszkową – znajomość ta przerodziła się w długoletnią przyjaźń. W roku 1862 Maria wyszła za mąż za ziemianina Jarosława Konopnickiego i zamieszkała w majątku Bronów pod Łęczycą. W czasie powstania styczniowego, zagrożeni represjami, małżonkowie wyjechali do Drezna, jednak już w roku 1864 powrócili do kraju.

Jej literacki debiut miał miejsce w roku 1870 – w dzienniku „Kaliszanin” ukazał się wiersz „W zimowy poranek”, podpisany pseudonimem „Marko”. Od roku 1877 Konopnicka mieszkała w Warszawie, gdzie utrzymywała siebie i dzieci z pracy literackiej oraz udzielania korepetycji. Współpracowała z redakcjami pism kobiecych, m.in. „Świt” i „Bluszcz”, a także tworzyła liczne nowele.

Od 1890 roku pisarka przebywała poza granicami kraju - w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Włoszech i Francji. Mimo to utrzymywała stały kontakt z Polską, współpracując z wydawnictwami i organizacjami społecznymi. Na łamach „Kuriera Warszawskiego” prowadziła działalność krytycznoliteracką. W roku 1908 opublikowała wiersz „Rota”, który stał się jednym z najważniejszych utworów patriotycznych w historii Polski - był protestem przeciw germanizacji i symbolem narodowego oporu. Maria Konopnicka angażowała się również w sprawy społeczne: wspierała walkę o prawa kobiet, uczestniczyła w proteście przeciw prześladowaniu dzieci polskich we Wrześni, potępiała represje władz pruskich i wspierała więźniów politycznych.

Twórczość Konopnickiej obejmuje zarówno prozę, jak i poezję. Na szczególne uznanie zasługują jej utwory dla dzieci, takie jak: „O krasnoludkach i sierotce Marysi”, „Na jagody” czy „Stefek Burczymucha”. Do najważniejszych zbiorów nowel należą natomiast: „Dym”, „Mendel Gdański” oraz „Nasza szkapa”.

Maria Konopnicka zmarła 8 października 1910 roku w sanatorium „Kisielki” we Lwowie. Spoczęła 11 października 1910 roku na Cmentarzu Łyczakowskim, gdzie do dziś jej grób odwiedzają liczni czytelnicy i miłośnicy literatury.

Katarzyna Wołk